Nieoficjalny Portal Miasta Brzeska i Okolic 
  Home  |   Almanach  |   BBS  |   Forum  |   Historia  |   Informator  |   Leksykon  |   Linki  |   Mapa  |   Na skróty  |   Ogłoszenia  |   Polonia  |   Turystyka  |   Autor  
 

Uroczystości katyńskie w Sufczynie  (Małgorzata Wiśniowska- Robak)  2010-05-05

"Jeszcze ziemia pamięta, kształt buta, smak krwi, jeszcze niebo zna język, 
w którym komendy padały, nim padły wystrzały, którymi wciąż brzmi"

 30 kwietnia 2010 roku w Zespole Szkół w Sufczynie odbyły się uroczystości ku pamięci pomordowanych w Katyniu oficerów i najwybitniejszych przedstawicieli polskiego narodu, a zwłaszcza tych pochodzących z naszej miejscowości.

Uroczystość rozpoczęła droga krzyżowa przez ulice Sufczyna, nawiązująca do splamionych krwią i cierpieniem kart historii naszej ojczyzny i przyrównującą je do męki Chrystusa. Prowadzona przez księdza Franciszka Grądalskiego droga krzyżowa zakończyła się pod murami szkoły przy obelisku upamiętniającym katyński mord, dokonany na dwóch mieszkańcach naszej miejscowości – Antonim Rusinie i Alojzym Antonim Rusinie

Tam przy akompaniamencie werbla zostały złożone kwiaty m.in. przez wójta Gminy Dębno, przedstawicieli rodzin zamordowanych mieszkańców Sufczyna i delegację Państwowej Policji z Brzeska. 

Następną częścią uroczystości była wieczornica słowno-muzyczna, którą zaprezentowali uczniowie uczęszczający na zajęcia kółka kulturowo - artystycznego, realizowanego w ramach projektu unijnego  "Nie możemy być gorsi". Spektakl, przygotowany pod opieką Lucyny Potępy, współtworzyli także absolwenci naszej szkoły, którzy z wielkim zaangażowaniem włączyli się w przygotowania i występ.

Widowisko pt "Prawdy nie można rozstrzelać" było hołdem dla zamordowanych w katyńskim lesie naszych rodaków, wołaniem o pamięć, o szacunek dla tych, którzy zginęli z dala od rodzinnego domu, tylko dlatego, że byli prawdziwymi Polakami, którzy pozostali wierni ojczyźnie nawet w obliczu śmierci z rąk sowieckich katów. Uczniowie recytowali ku pamięci zamordowanych wiersze, przeplatane poruszającymi pieśniami o tematyce katyńskiej i patriotycznej.

Tło spektaklu stanowiła scenografia (przygotowana przez rodziców), która wiernie oddała nastrój wydarzeń. Wymownym symbolem były trzy krzyże brzozowe, znajdujące się w centralnym miejscu sceny. Po stronie lewej przygotowano koszary wojskowe, w których przebywali więzieni polscy żołnierze, a po drugiej stronie mieszkanie, gdzie siedziała mała dziewczynka wraz ze swoją matką - czekające na powrót aresztowanego ojca i męża.

Całości dopełniły sceny z ostatnich chwil życia skazańców, pokazujące okrutne życie obozowe, przepełnione tęsknotą za najbliższymi oraz strachem i niepewnością. Pokazano również dramatyzm  zbrodni katyńskiej poprzez pryzmat tragedii, jaką przeżywały rodziny zamordowanych. 

Najwięcej emocji wzbudziła u widzów scena, kiedy to jeden z żołnierzy czytał list od swojej córki, przez który przemawiała dziecięca prostota, naiwność i miłość do ojca. Następna scena miała charakter symboliczny- natychmiast po przeczytaniu listu wzruszony ojciec, pada na kolana, a  zza kurtyny wychodzi sowiecki żołnierz i strzałem z pistoletu w tył głowy, zabija swoją ofiarę. 

Następuje kolejna budząca emocje scena - wdowa po zabitym żołnierzu oraz jej córka składają znicz u stóp brzozowego krzyża i kwiaty obok zabitego, a w ślad za nimi idą recytujący, którzy z zapalonych zniczy układają krzyż pod obrazem Matki Boskiej Katyńskiej. Wspaniałym, wymownym tłem dla tej sceny jest pieśń Jacka Kaczmarskiego pt "Katyń". Spektakl został nagrodzony burzą oklasków oraz owacją na stojąco - była to najlepsza nagroda za pracę włożoną w przygotowanie uroczystości

Szkoła w Sufczynie po raz kolejny udowodniła,  że jest placówką, która kształtuje tożsamość narodową swoich uczniów i wpaja im ważne wartości patriotyczne, uczy, że warto znać historię, o niej pamiętać i o niej świadczyć.

"I cisza jest na wysokościach

i dymi mgłą smoleński las"

Nawiązano także do wydarzeń z 10 kwietnia 2010 roku i przedstawiono prezentację multimedialną, przygotowaną przez Barbarę Niedzielską, dotyczącą ofiar katastrofy, z którymi młodzież i nauczyciele mieli okazję się spotkać w czasie wyjazdów do Warszawy.

 Małgorzata Wiśniowska- Robak

comments powered by Disqus


Copyright © 2004-2018 Zbigniew Stos Wszelkie prawa zastrzezone.
Uwagi, opinie i komentarze prosze przesylac na adres portal.brzesko.ws@gmail.com