Nieoficjalny Portal Miasta Brzeska i Okolic 
  Home  |   Almanach  |   BBS  |   Forum  |   Historia  |   Informator  |  Leksykon  |   Linki  |   Mapa  |   Na skróty  |   Ogłoszenia  |   Polonia  |   Turystyka  |   Autor  

Ksieża i zakonnicy

Adamczyk  Stanisław rezydent w Szczepanowie, wikariusz od 20.IX.1967-zm. 31.I.1971.Urodzony w Łękach koło Szczepanowa wybitny kapłan, Stanisław Adamczyk, prof. KUL, znany filozof, napisał książkę pt. "Żywot św. Stanisława Szczepanowskiego". We wstępie do tej książki zamieścił takie słowa: "Chciałem choć w drobnej mierze okazać wdzięczność temu Przemożnemu Patronowi za wiele łask, a zwłaszcza za życie, które Jego orędownictwu zawdzięczam. Gdy w latach dziecięcych zapadłem na ciężką chorobę, tak że lekarz nie robił żadnych nadziei, wówczas po użyciu wody z miejsca narodzenia św. Stanisława miałem nagle odzyskać zdrowie. Jako dziecku zdrowie i życie uprosiła mi u św. Stanisława moja matka, głęboko wierząca. Gdybym miał taką wiarę jak ona, może bym i ja sobie łaskę powrotu do zdrowia uprosił"? więcej »


o. Andrzej od Jezusa (Brzechwa ) (1584-1640?) - pierwszy polski karmelita bosy (cdn...)


Bakalarz Stanisława - Matka Julia, pochodzi z Gosprzydowej. Jest doktorem teologii, absolwentką LO w Brzesku z 1975 r. Od 2001 została Przełożoną Generalną Zgromadzenia Sióstr św. Dominika więcej » Jej trzech bracia Józef, Jerzy i Roman są także kapłanami w Zakonie Ojców Dominikanów.


Bartosz Stanisław, Syn Marcina, rolnika. i Marii z domu Czerneckiej. Urodził się 10.I.1917 r. w Jadownikach Podgórnych. Szkołę podstawową ukończył w parafii rodzinnej, gimnazjum w Brzesku (1936 r.) Teologię studiował w Tarnowie i tu 8.VI.1941 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Edwarda Komara (1872, Koprzywnica – 1943, Tarnów), administratora diecezji.

 

Od 30.VI.1941 r. pracował w Gumniskach. Trwała niemiecka okupacja. Dlatego był jednocześnie, za zgodą proboszcza, ks. Jana Nagórzańskiego, „kapelanem obwodu AK Dębica, a zarazem zwierzchnikiem kapelanów w powiecie” (był m.in. kapelanem 16 pułku II batalionu „Batuta” w rodzinnych Jadownikach). więcej »



Boraca Piotr - urodził się 12 grudnia 1966 r. w Borzęcinie gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej im. Władysława Jagiełły. W 1985 roku zdał maturę w III LO w Tarnowie i rozpoczął studia teologiczne w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk ówczesnego Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej - Księdza Biskupa prof. dra Józefa Życińskiego 30 maja 1992 roku. Pracę duszpasterską rozpoczął w Parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Woli Rzędzińskiej, gdzie spędził trzy lata (1992 - 1995). Jako katecheta opiekował się kołem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM), wydawaniem parafialnej gazetki „Wola Boża” i prowadzeniem świetlicy parafialnej.W latach 1995 – 1998 pracował w Krynicy w Parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Tam zmobilizował młodzież do KSM oraz powołał do życia Ogólnopolski Festiwal Piosenki Religijnej im. Jana Pawła II. Wydawał też gazetkę parafialną „Kromka Chleba”. Lata 1998 – 2000 to okres pracy w Parafii pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Dębicy. Zajmował się pracą katechetyczną i ogólnopolskim Festiwalem Piosenki Religijnej i Patriotycznej „Polonia Semper Fidelis”. Przez siedem lat organizował oazy dla dzieci ze swoich parafii. Od września 2000 roku rozpoczął przygotowania do pracy misyjnej. Najpierw w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. Od lipca 2001 roku do kwietnia roku 2002 przebywał we Francji, gdzie doskonalił znajomość języka. 4 maja tegoż roku odleciał do Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie pracuje w Misji Ouango w Diecezji Bangassou, zdjęcia »


o. Borowiec Kazimierz - urodzony w Brzesku 16 lipca 1963 roku. Do 19 roku życia mieszkał w miejscowości Bucze. Maturę zdał w Liceum M. Kopernika w Brzesku w 1982 roku. Przez 5 lat studiował w Wyższym Seminarium Duchownym oo. Misjonarzy św. Rodziny w Kazimierzu Biskupim k. Konina. Następne 5 lat kontynuował swoją formację u Misjonarzy Ducha św. w Bydgoszczy. Po świeceniach kapłańskich: 13 czerwca 1992 roku w Bydgoszczy, wyjechał 2 września do pracy misyjnej w Meksyku. Pierwsze 2 lata pracował w miejscowości Coxcatlan na południu stanu San Luis Potosi, z grupa etniczna "nahuatl". Następne 9 lat, był proboszczem w miejscowości El Pujal w tym samym stanie. Od 5 miesięcy pracuje w parafii Pantepec, stan Puebla, niedaleko Poza Rica. W obecnej parafii ma 2 grupy etniczne: otomí i totonaco. Publikuje swoje wrażenia w "Posłańcu Ducha Św".


Chrząszcz Józef urodził się 12 kwietnia 1884 w chłopskiej rodzinie w Dębnie. Dzięki wsparciu materialnemu miejscowego proboszcza mógł, po ukończeniu szkoły powszechnej, kontynuować naukę w gimnazjum w Tarnowie. Następnie wstąpił do tarnowskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1906, po czym rozpoczął posługę kolejno w parafiach w Bolesławiu, Żegocinie i Kolbuszowej. W 1912 roku przeniesiono go do Tarnowa, gdzie uczył religii w Szkole Wydziałowej Żeńskiej im. Franciszka Józefa (później imienia Marii Konopnickiej, obecnie Szkoła Podstawowa nr 3 im. Marii Konopnickiej), więcej »

 



Czosnek Władysław, ks.  misjonarz na Madagaskarze. Urodził się 27 stycznia 1912 r. w Wokowicach, jako syn Stanisława i Anny Janik. Chrzest przyjął 28 stycznia 1912 r. W latach 1923-1930 uczęszczał do gimnazjum w Brzesku i Małego Seminarium w Tarnowie (1923-1929), oraz Małego Seminarium w Dębowcu, uzyskując świadectwo dojrzałości. Nowicjat rozpoczął 2 lipca 1930r. u Misjonarzy Matki Bożej z La Salette w Hurku. Pierwszą profesję zakonną złożył 2 lipca 1931 r. w Hurku na ręce ks. prowincjała Salomona Schalbettera, zaś wieczystą 2 lipca 1934 r. W Dębowcu na ręce ks. superiora Michała Bielaka. W latach 1931-1937 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Dębowcu. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 czerwca 1937 r. w Przemyślu z rąk ks. biskupa Franciszka Bardy. więcej»

W latach 1937-1938 był prefektem i profesorem Małego Seminarium w Dębowcu.W 1938 r. wyjechał na Madagaskar i tam przebywał na misjach do śmierci, tj. do 1973 r. Jego powołanie misyjne obudziło się podczas kazania o misjach zagranicznych w kościele parafialnym w Szczepanowie.


Czuj Jan, ks. prof. dr (1886-1957) - ksiądz, teolog, działacz społeczny i polityczny. W latach 1917 - 1920 był nauczycielem w gimnazjum w Brzesku. Działacz Towarzystwa Szkoły Ludowej, Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" oraz Towarzystwa Mieszczańskiego. Od 1922 roku był wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie był kierownikiem katedry patrologii, w 1927 roku został również wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1922 - 1927 był posłem na sejm z ramienia Stronnictwa Katolicko-Ludowego. W latach 1928 - 1935 był posłem z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Po II wojnie światowej ponownie rozpoczął wykłady na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1954 - 1956 był pierwszym rektorem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Autor prac teologicznych i przekładów pism wczesnochrześcijańskich. wiecej»

 


Gałek Józef, o. Kazimierz, franciszkanin. Urodził się 14 czerwca 1915 r. w miejscowości Rudy Rysie. Był najstarszym z dziesięciorga rodzeństwa. Z zawodu szewc. W wieku 17 lat chciał wstąpić do klasztoru, ale ponieważ planom tym sprzeciwili się rodzice, to wstąpił później. Aresztowany 6 lutego 1940 r., stracony w dniu 14 lutego 1940 r. w lesie Bór nieopodal Skarżyska-Kamiennej. Na początku II wojny światowej powstała w Skarżysku Kamiennej ogniwo Tajnej Organizacji Wojskowej „Związek Orła Białego”. W klasztorze odbywały się konspiracyjne spotkania i była ukrywana broń. W lutym 1940 r. nastąpiły masowe aresztowania. Około 360 osób zostało zamordowanych przez okupantów niemieckich. Była to pierwsza masowa egzekucja w Generalnej Guberni. Więcej na temat tego mordu przeczytać można tutaj »


 



Górka Jakub (1864-1917) Ksiądz. Doktor teologii. Wykładowca historii Kościoła w Seminarium Duchownym w Tarnowie. Tłumacz i autor książek oraz artykułów w prasie katolickiej, podróżnik. Duszpasterz wśród Polonii francuskiej. Radny miasta Tarnowa. Przez wiele lat pełnił odpowiedzialne funkcje społeczne i kościelne.  więcej»




 


Hojnowski Jan, dr teologii (ur. 5 maja 1937 r. w Jadownikach) - sercanin, długoletni wykładowcą teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Misyjnym Księży Sercanów w Stadnikach. Śluby zakonne złożył 3.12.1953 r. a święcenia kapłańskie w dniu 18.02.1962 r. Ma w swoim dorobku wiele publikacji nie tylko z zakresu teologii. Staraniem różnych wydawnictw ukazały się takie jego prace jak: Słownik kultu Serca Jezusowego, Sentencje religijno-moralne w listach św. Pawła, Czytając Stary Testament, Czytając Nowy Testament, Chrystus w dziejach ludzkości i w moim życiu, Kazania o Chrystusie, Kazania niedzielne, Skarbiec modlitw, Chwała i dziękczynienie – adoracje eucharystyczne, Być Polakiem, Bliżej Bożego Serca, Przypomnienia z teologii, Przeciw zagrożeniom narodu. Pomoce do kazań, Materiały do przemówień żałobnych, Skarbiec modlitw, Złote myśli Ojców Kościoła. Mądrość Ojców Kościoła, Rozważania maryjne na tle litanii loretańskiej, Wybór tekstów o Chrystusie tom I-II. Zmarł w dniu 9 sierpnia 2014 w Krakowie.



pict0Jedynak Andrzej Stanisław ks. urodził się w 1946 r. w Porąbce Uszewskiej - tu ukończył szkołę podstawową. Po egzaminie dojrzałości w IV LO w Tarnowie-Mościcach rozpoczął studia w Instytucie Teologicznym w Tarnowie. Po roku studiów - jak wielu ówczesnych alumnów - został powołany do zasadniczej służby wojskowej w Brzegu n. Odrą. Po dwuletniej służbie kontynuował studia filozoficzno-teologiczne w wyższym seminarium Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jerzego Ablewicza w 1971 r. Obok pełnionych obowiązków duszpasterskich kontynuował studia na KUL-u, gdzie pod kierunkiem ks. prof. Bolesława Kumora przygotował dysertację magisterską. Dalsze studia z dziedziny historii Kościoła kontynuował na PAT, gdzie w 1978 r. uzyskał licencjat, a w 1987 r. doktorat. W różnych czasopismach opublikował szereg artykułów z dziedziny historii, duszpasterstwa i turystyki.
Przywiązanie do Rodzinnej Ziemi znalazło swój wyraz na stronach książki  „Porąbka Uszewska. Dzieje wsi i parafii ”Wydawnictwo Papieskich Dzieł Misyjnych, Warszawa 1997 - będącej także przykładem głębokiego zainteresowania dziejami parafii, w której tkwią korzenie Autora. Dokumentacja źródłowa i autentyczna znajomość problematyki wsi i parafii - w opinii ks. prof. B. Kumora - stawiają tę monografię na poczesnym miejscu tego typu opracowań.


Jemioło Stanisław, ks.- absolwent LO z 1969 r, wiecej »


Kałucki Józef, w zakonie br. Teodor, ur. 6 VIII 1896 Wokowice, par. Szczepanów, obecnie w woj. tarnowskim. Syn Jana i Aleksandry Kargol.  W 1. 1907-1911 uczęszczał da szkoły ludowej w Wokowicach., więcej »


Korta Franciszek, kapelan żołnierzy Armii Krajowej, opiekun więźniów obozów koncentracyjnych, budowniczy kościoła w Złotej, gdzie był proboszczem w latach 1971 - 1996 r., gorliwy duszpasterz, humanista i społecznik. Tak o ks. Franciszku jako społeczniku napisał obecny proboszcz kościoła MBNP w Złotej, ks. Stanisława Kądziołka: "Przy wielkim zaangażowaniu Ks. Prałata w Złotej wybudowano obszerny Dom Strażaka, gdzie swoją siedzibę znalazł Ośrodek Zdrowia i poczta. W tych latach Złota została nie tylko zelektryfikowana, ale otrzymała też wodociąg i sieć gazową. Dzięki współpracy z katolikami niemieckimi udało się uzyskać fundusze na budowę oczyszczalni ścieków. Tak więc Złota należy do tych jeszcze nielicznych miejscowości wiejskich w naszej diecezji, które posiadają już kanalizację. Jeszcze w latach osiemdziesiątych wieś uzyskała własną centralę telefoniczną, co umożliwiło całkowitą jej telefonizację. Ks. Prałat, dbając o estetyczny wygląd otoczenia kościoła i plebanii, do takiej samej troski o estetyczny wygląd swoich domów i gospodarstw zachęcał parafian, a czasami, nawet nie przebierając w słowach, wytykał brak porządku i niechlujstwo. Można powiedzieć, że ta jego batalia o piękny wygląd Złotej przyniosła pewne efekty, chociaż jeszcze nie takie, o jakich marzył. Szczególną opieką Ks. Prałata cieszyła się Ochotnicza Straż Pożarna w Złotej, której społeczne inicjatywy popierał nie tylko słowem, ale także groszem. Bardzo cieszył się z rozwoju i sukcesów Orkiestry Strażackiej." Całą treść wspomnienia napisanego w pierwszą rocznicę jego śmierci (1997) przeczytać można tutaj » .

 

Informację o w/w artykule i zdjęcie ks. Franciszka przesłał Rafał Kopytko ze Złotej


Łucarz Stanisław urodził się 7 maja 1959 r. w Szczurowej. Czuje się jednak bardziej związany z Wolą Przemykowską gdzie spędził dzieciństwo i młodość do 19 roku życia. Jest absolwentem LO w Brzesku (1974-1978).  Studiował filozofię na Wydz. Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (1980-84) i teologię na Uniw. Gregoriańskimw Rzymie (1984-1987). Po trzyletniej pracy duszpasterskiej w Bytomiu i Wrocławiu studiował teologię patrystyczną na Uniw. w Innsbrucku (1990-93). Od 1993 r. jest asystentem na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (od 1999 r. Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum). Jest autorem wielu artykułów naukowych. Ponadto napisał wiele tekstów popularyzatorskich w różnorakich czasopismach m.in. w ,,Tygodniku Powszechnym'', miesięcznikach: ,,Posłaniec Serca Jezusowego'' i ,,List'' oraz ,,Zeszytach Odnowy w Duchu Świętym''. "9 stycznia obronił rozprawę doktorską na temat: Problematyka cielesności w antropologii Klemensa Aleksandryjskiego. Od nowego roku akademickiego 2007/08 ks. Stanisław jest prodziekanem do spraw studenckich i wykładowcą Wydziału Filozoficznego w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum" w Krakowie (http://www.ignatianum.edu.pl/) oraz ojcem duchowym kleryków jezuickich w krakowskim Kolegium Jezuitów przy ul. Kopernika 26." Węcej na temat ks. Stanisława przeczytać można na autorskiej stronie internetowej, czytaj » 


Machał Michał - pochodzi z Gosprzydowej, ks. dr Prawa Kanonicznego i Nauk Prawnych, absolwent LO w Brzesku z 1974 r. Obecnie pracuje w Watykanie więcej »


Mikulski Kacper, ksiądz katolicki i ewangelicko augsburski, ur. się we wsi Porąbka Uszewska, jako s. Adama i Marianny z Suchorabskich. Do zakonu bernardynów wstąpił 30.06.1859 r. W kalwarii Zebrzydowskiej. Nowicjat odbył w Sokalu, skąd wysłany został do Lwowa, gdzie zdał maturę (1864). Studium zakonne podjął we Lwowie; profesję złożył w 1865 r., a na kapłana został wyświęcony w 1866 r. jako ojciec Kazimierz na księdza mszalnego. Przyjął do kościoła luterańskiego J. Piłsudskiego, któremu udzielił ślubu z z Kazimierą Juszkiewiczową. więcej »


Obłąk Jan (1913-1988),  ur. w Borzęcinie Dolnym, dr historii kościoła UJ w Krakowie, był rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Olsztynie, biskupem pomocniczym a następnie od 1982 r. Odynariuszem Archidiecezji Warmińskiej, wielki czciciel Matki Bożej Gietrzwaldzkiej. Dokonał obszernego opracowania historycznego wydań gietrzwaldzkich z 1877 roku, ponadto autor wielu artykułów i książek m. innymi "Katedra we Fromborku" (1969), "Kult Matki Boskiej Częstochowskiej w diecezji Warmińskiej do roku 1939", zwiazanymi z ziemią warminską. W 1999 r na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie - Stankiewicz Lucjan obronił pracę magisterską pt. "Biskup J.W. Obłąk jako historyk warmiński ", wiecej »


Obłąk Tadeusz (1921-2006), dr nauk teologicznych, o. jezuita ur. w Borzęcinie. Przez ostatnie  50 -lat był misjonarzem w Japonii. W ostatnich latach swego życia był profesorem emerytowanym Uniwersytetu Sophia - Tokio i prowadził duszpasterstwo Polaków w kościele św. Ignacego w Tokio, Yotsuya.  Odznaczony Krzyżem Oficerskim Klasy I, więcej >>


Piech Stanisław Ludwik, ks. prof. dr hab., ur. 4 marca 1943, absolwent LO w Brzesku, Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Kierownik Katedry Dziejów Teologii i Kultury Religijnej Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Członek Komisji Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, Oddział w Krakowie. Współzałożyciel czasopisma naukowego "Folia Historica Cracoviensia". Głównym obszarem badań naukowych profesora to historia kultury religijnej w XVIII – XX w., kultura Krakowa XIX – XX w., dzieje teologii katolickiej od średniowiecza do czasów najnowszych. Autor ponad 140 artykułów oraz 7 książek. więcej »



Piotrowski Jan, ks. dr teologii, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej, mianowany 14 grudnia 2013 r. przez papieża Franciszka. Przed nominacj był proboszczem w parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu, misjonarzem w Republice Konga w Afryce. Pracował też w jednym z ubogich przedmieść Limy, stolicy Peru. Przez 10 lat był dyrektorem krajowym Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce.
Ks. dr Jan Piotrowski, urodził się 5 stycznia 1953 r. w Szczurowej. Doktorat z teologii uzyskał w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 2003 r. papież Jan Paweł II mianował ks. Jana Piotrowskiego członkiem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Dodatkowo w czerwcu 2001 r. Konferencja Episkopatu Polski powołała go na konsultora ds. Misyjnych KEP. W 2009 r. został proboszczem parafii pw. św. Małgorzaty w Nowym Sączu. Interesuje się misjologią, historią misji, antropologią kulturową oraz muzyką klasyczną. Lubi jazdę na rowerze i pływanie. Biskup nominat zna pięć języków: angielski, francuski, włoski, hiszpański, munukutuba (Kongo Brazaville).


Salaterski  Stanisławks. dr teologii, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej, mianowany 14 grudnia 2013 r. przez papieża Franciszka. Jest absolwentem brzeskiego LO (1973 r.) Urodził się 5 listopada 1954 roku w Lipnicy Murowanej. Jego parafią rodzinną jest Tymowa. Święcenia prezbiteriatu przyjął z rąk biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza 31 maja 1981 roku, w katedrze tarnowskiej. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafii Muszyna. W latach 1984–1988 odbył specjalistyczne studia z historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które uwieńczył doktoratem. Od lipca 1988 r. do września 1989 r. pracował duszpastersko jako wikariusz w parafii katedralnej w Tarnowie, a następnie przez trzy miesiące jako wikariusz w parafii św. Kazimierza w Nowym Sączu. Z początkiem roku 1990 podjął funkcję diecezjalnego duszpasterza młodzieży i diecezjalnego duszpasterza harcerstwa. Przez dwa lata był asystentem w katedrze historii nowożytnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W roku 1993 powrócił do diecezji, podejmując różne funkcje: m.in. diecezjalnego referenta duszpasterstwa młodzieży, koordynatora duszpasterstwa młodzieży specjalnej troski, wikariusza biskupiego do spraw młodzieży. W 1994 r. został wykładowcą historii Kościoła i adiunktem w Instytucie Teologicznym w Tarnowie. Biskup tarnowski Józef Życiński mianował go w kwietniu 1995 r. proboszczem parafii katedralnej w Tarnowie. Od roku 1998 jest dziekanem dekanatu Tarnów-Południe oraz członkiem Kolegium Konsultorów i Rady Kapłańskiej.


Szembek Krzysztof Antoni (1667 – 1748), urodził się w Szczepanowie, jako drugi syn burgrabiego krakowskiego Stanisława. Dzieciństwo spędza w rodzinnej miejscowości, tutaj także pobiera pierwsze nauki. Odbywa następnie studia w Akademii Krakowskiej i w Rzymie. Wyświęcony na kapłana w 1692 roku. Po święceniach objął probostwo w Szczepanowie, gdzie dał się poznać jako gorliwy duszpasterz. Przy miejscowym kościele parafialnym wzniósł szpital – przytułek dla starców. W 1711 r. został biskupem inflanckim, 1716 biskupem poznańskim, a w 1719 r. kujawskim. Jako biskup tej ostatniej diecezji miał prawo zastępować w pewnych sprawach prymasa, uzyskał dla siebie, u króla Augusta II, tytuł wiceprymasa - niespotykany w Rzeczypospolitej. W roku 1727 wystosował list pasterski do duchowieństwa i ludu diecezji kujawskiej piętnujący barbarzyńskie procesy przeciw czarownicom. Występował też przeciw jansenistom. Pod koniec swoich czteroletnich rządów w diecezji poznańskiej odbył Szembek synod. O przebiegu synodu i jego postanowieniach przeczytać można  tutaj ». W roku 1739 zostaje arcybiskupem gnieźnieńskim i 62 prymasem Polski. Przez całe życie słynął z pobożności i gorliwości. Współcześni nazywali go anima sancta (dusza święta). Zmarł 6 lipca 1748 r. w Łowiczu i w tamtejszej kolegiacie został pochowany.

 

Zdjęcie pomnika abpa K.A. Szembeka pochodzi ze strony www.lad.pl/polski/historia.php


Styrna Jan, ks.bp (25.01.1941- ) ur. w Przyborowie (par. Szczepanów). Świecenia kapłańskie przyjął w 1965 r. Jako wikariusz pracował w Nowym Wiśniczu, Krynicy Zdroju, Mielcu. W 1971 r. rozpoczął studia na KUL zwieńczone doktoratem z teologii pastoralnej. Pod koniec lat 70 duszpasterzował polskim robotnikom w diecezji berlińskiej, a po powrocie do kraju był wykładowcą warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej. W 1980 r. został mianowany proboszczem, a potem dziekanem w Bieczu. W 1991 r. Jan Paweł II mianował ks. Jana Styrnę biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej. Od 2001 r. ks. bp. Jan jest krajowym duszpasterzem rolników. Drugiego sierpnia 2003 został biskupem ordynariuszem diecezji elbląskiej.

W listopadzie 2013 r. zrezygnował z pełnionej funkcji ze względu na stan zdrowia i przeszedł na emeryturę.

 




Piwowarski Ignacy, duszpasterz Solidarności. Od maja 2013 r. Honorowy Obywatel Miasta Brzeska. Syn Jana i Józefy z d. Kania. Urodził się 7 sierpnia 1941 r. w Buczu. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. W latach 1955 - 1959 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Brzesku, gdzie w maju 1958 r. zdał egzamin dojrzałości. Dnia 1 października 1959 r. rozpoczął studia filozoficzno- teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, które ukończył w 1965 r. Święcenia kapłańskie przyjął 27 czerwca 1965 r. z rąk ks. bpa dr. Jerzego Ablewicza. Początkowo pracował, jako wikariusz w Szarwarku koło Dąbrowy Tarnowskiej (1965-67), następnie w parafii Rzochów (obecnie dzielnica Mielca, 1967-71). W latach 1971 do 1975 pełnił obowiązki duszpasterza w Lipinkach, gdzie parafianie pod jego kierunkiem odbudowali spalony kościół. W 1975 r. przeniesiony został do Mościc, skąd przeszedł do Łącka (1977-78). więcej »

 


Piwowarski Władysław, ks. prof. zw. dr hab. (1929-12001) - ur. w Mokrzyskach, kapłan archidiecezji warmińskiej. Wybitny i zasłużony socjolog religii, znawca katolickiej nauki społecznej, autor podręczników. Nauczyciel akademicki - był dziekanem Wydziału Teologii (1971/72)i Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej (1973/74)Był członkiem trzech komisji Episkopatu Polski. więcej » Kazanie ks. Wł. Piwowarskiego wygłoszone w dniu 17.4.1997 “Skończyc z Mętniactwem“

 


  



św. Stanisław ze Szczepanowa (1036-1079) - biskup krakowski, męczennik, wiecej » 


Woda Franciszek, ks., ur. 28 II 1926 w Mokrzyskach w par. Szczepanów k. Brzeska, wst. 4 II 1950 w Galloro we Włoszech, ks. 29 VII 1965 w Dublinie w Irlandii. Jest synem Franciszka i Salomei z d. Filipowskiej. Podczas II wojny światowej został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Po ukończeniu nowicjatu w Galloro, studiował filoz. w Rzymie 1952-55. W 1956 wyjechał na misje w Rodezji Północnej (ob. Zambia). Studia teol. odbył w Dublinie 1962-66. Prof. fizyki i matematyki w Chicuni (Chisekesi). Od 8 IX 1971 należy do Prow. Zambijskiej. Radioamator i krótkofalowiec. (źródło: Wśród ludu Zambii. T. 1: Grzebień L., Pionierski trud misjonarzy słowiańskich 1881-1969, WAM, 1997). Został zaliczony w poczet 100 najbardziej wpływowych Polaków za granicą.
Zobacz także: Ks. Franciszek Woda, T. J. opowiada wspomnienia swego życia, czytaj », oraz  Anna Fitrzyk - Szpil "Spotkaniu z misjonarzem o. Franciszkiem Wodą z uczniami w szkole w Mokrzyskach", czytaj ».  W dniu 21 lipca 2014 r. ks. Fr. Woda dostał statuetkę "Serce bez granic", więcej » (w artykule podano także inne fakty z biografii ks. Fr. Wody)


Zdunek Bolesław ur. 25 marca 1925 r. w Uszwi jako najstarszy syn w wielodzietnej rodzinie. Jako młody człowiek został zesłany przez Niemców na przymusowe roboty na farmę w miejscowości Traunstein (Dolna Austria), gdzie pracował cztery lata jako koniuszy. 6 stycznia 1950 r. został wyświęcony na księdza w Tarnowie. Od 1978 r. pracował na parafii Siebenhirten jako lokalprovisor (wikary ?) a od 1983 r. do 31. 8. 1995 jako proboszcz. Po przejściu na zasłużoną emeryturę wrócił do Polski gdzie zmarł w czerwcu 2003 r.

 

źródło: www.pfarre-siebenhirten.at



Copyright © 2004-2014 Zbigniew Stos Wszelkie prawa zastrzezone.
Uwagi, opinie i komentarze prosze przesylac na adres portal.brzesko.ws@gmail.com