| Adamczyk Stanisławrezydent w Szczepanowie, wikariusz od 20.IX.1967-zm. 31.I.1971Urodzony w Łękach koło Szczepanowa wybitny kapłan, Stanisław Adamczyk, prof. KUL, znany filozof, napisał książkę pt. "Żywot św. Stanislawa Szczepanowskiego". We wstępie do tej książki zamieścił takie słowa: "Chciałem choć w drobnej mierze okazać wdzięczność temu Przemożnemu Patronowi za wiele łask, a zwłaszcza za życie, które Jego orędownictwu zawdzięczam. Gdy w latach dziecięcych zapadłem na ciężką chorobę, tak że lekarz nie robił żadnych nadziei, wówczas po użyciu wody z miejsca narodzenia św. Stanisława miałem nagle odzyskać zdrowie. Jako dziecku zdrowie i życie uprosiła mi u św. Stanisława moja matka, głęboko wierząca. Gdybym miał taką wiarę jak ona, może bym i ja sobie łaskę powrotu do zdrowia uprosił"? Biografia-->> o. Andrzej od Jezusa (Brzechwa ) (1584-1640?) - pierwszy polski karmelita bosy (cdn...) Bakalarz Stanisława - Matka Julia, pochodzi z Gosprzydowej. Jest doktorem teologii, absolwentką LO w Brzesku z 1975 r. Od 2001 została Przełożoną Generalną Zgromadzenia Sióstr św. Dominika więcej >> Jej trzech bracia Józef, Jerzy i Roman są także kapłanami w Zakonie Ojców Dominikanów. Boraca Piotr - urodził się 12 grudnia 1966 r. w Borzęcinie gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej im. Władysława Jagiełły. W 1985 roku zdał maturę w III LO w Tarnowie i rozpoczął studia teologiczne w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk ówczesnego Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej - Księdza Biskupa prof. dra Józefa Życińskiego 30 maja 1992 roku. Pracę duszpasterską rozpoczął w Parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Woli Rzędzińskiej, gdzie spędził trzy lata (1992 - 1995). Jako katecheta opiekował się kołem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM), wydawaniem parafialnej gazetki „Wola Boża” i prowadzeniem świetlicy parafialnej.W latach 1995 – 1998 pracował w Krynicy w Parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Tam zmobilizował młodzież do KSM oraz powołał do życia Ogólnopolski Festiwal Piosenki Religijnej im. Jana Pawła II. Wydawał też gazetkę parafialną „Kromka Chleba”. Lata 1998 – 2000 to okres pracy w Parafii pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Dębicy. Zajmował się pracą katechetyczną i ogólnopolskim Festiwalem Piosenki Religijnej i Patriotycznej „Polonia Semper Fidelis”. Przez siedem lat organizował oazy dla dzieci ze swoich parafii. Od września 2000 roku rozpoczął przygotowania do pracy misyjnej. Najpierw w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. Od lipca 2001 roku do kwietnia roku 2002 przebywał we Francji, gdzie doskonalił znajomość języka. 4 maja tegoż roku odleciał do Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie pracuje w Misji Ouango w Diecezji Bangassou. Patrz zdjęcia -->> o. Borowiec Kazimierz- urodzony w Brzesku 16 lipca 1963 roku. Do 19 roku życia mieszkał w miejscowości Bucze. Maturę zdał w Liceum M. Kopernika w Brzesku w 1982 roku. Przez 5 lat studiował w Wyższym Seminarium Duchownym oo. Misjonarzy św. Rodziny w Kazimierzu Biskupim k. Konina. Nastepne 5 lat kontynuował swoją formację u Misjonarzy Ducha św. w Bydgoszczy. Po świeceniach kapłańskich: 13 czerwca 1992 roku w Bydgoszczy, wyjechał 2 września do pracy misyjnej w Meksyku. Pierwsze 2 lata pracował w miejscowosci Coxcatlan na południu stanu San Luis Potosi, z grupa etniczna "nahuatl". Następne 9 lat, był proboszczem w miejscowosci El Pujal w tym samym stanie. Od 5 miesiecy pracuje w parafii Pantepec, stan Puebla, niedaleko Poza Rica. W obecnej parafii ma 2 grupy etniczne: otomí i totonaco. Publikuje swoje wrażenia w "Posłańcu Ducha Św".. Czuj Jan, ks. prof. dr (1886-1957) - ksiądz, teolog, działacz społeczny i polityczny. W latach 1917 - 1920 był nauczycielem w gimnazjum w Brzesku. Działacz Towarzystwa Szkoły Ludowej, Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" oraz Towarzystwa Mieszczańskiego. Od 1922 roku był wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie był kierownikiem katedry patrologii, w 1927 roku został również wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1922 - 1927 był posłem na sejm z ramienia Stronnictwa Katolicko-Ludowego. W latach 1928 - 1935 był posłem z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Po II wojnie światowej ponownie rozpoczął wykłady na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1954 - 1956 był pierwszym rektorem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Autor prac teologicznych i przekładów pism wczesnochrześcijańskich. wiecej>>
| Górka Jakub (1864-1917)Ksiądz. Doktor teologii. Wykładowca historii Kościoła w Seminarium Duchownym w Tarnowie. Tłumacz i autor książek oraz artykułów w prasie katolickiej, podróżnik. Duszpasterz wśród Polonii francuskiej. Radny miasta Tarnowa. Przez wiele lat pełnił odpowiedzialne funkcje społeczne i kościelne. więcej-->> | Jedynak Andrzej Stanisław ks. urodził się w 1946 r. w Porąbce Uszewskiej - tu ukończył szkołę podstawową. Po egzaminie dojrzałości w IV LO w Tarnowie-Mościcach rozpoczął studia w Instytucie Teologicznym w Tarnowie. Po roku studiów - jak wielu ówczesnych alumnów - został powołany do zasadniczej służby wojskowej w Brzegu n. Odrą. Po dwuletniej służbie kontynuował studia filozoficzno-teologiczne w wyższym seminarium Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jerzego Ablewicza w 1971 r. Obok pełnionych obowiązków duszpasterskich kontynuował studia na KUL-u, gdzie pod kierunkiem ks. prof. Bolesława Kumora przygotował dysertację magisterską. Dalsze studia z dziedziny historii Kościoła kontynuował na PAT, gdzie w 1978 r. uzyskał licencjat, a w 1987 r. doktorat. W różnych czasopismach opublikował szereg artykułów z dziedziny historii, duszpasterstwa i turystyki. Przywiązanie do Rodzinnej Ziemi znalazło swój wyraz na stronach książki „Porąbka Uszewska. Dzieje wsi i parafii ”Wydawnictwo Papieskich Dzieł Misyjnych, Warszawa 1997 - będącej także przykładem głębokiego zainteresowania dziejami parafii, w której tkwią korzenie Autora. Dokumentacja źródłowa i autentyczna znajomość problematyki wsi i parafii - w opinii ks. prof. B. Kumora - stawiają tę monografię na poczesnym miejscu tego typu opracowań.
Jemioło Stanisław, ks.- absolwent LO z 1969 r, wiecej>> Korta Franciszek, kapelan żołnierzy Armii Krajowej, opiekun więźniów obozów koncentracyjnych, budowniczy kościoła w Złotej, gdzie był proboszczem w latach 1971 - 1996 r., gorliwy duszpasterz, humanista i społecznik. Tak o ks. Franciszku jako społeczniku napisał obecny proboszcz kościoła MBNP w Złotej, ks. Stanisława Kądziołka: "Przy wielkim zaangażowaniu Ks. Prałata w Złotej wybudowano obszerny Dom Strażaka, gdzie swoją siedzibę znalazł Ośrodek Zdrowia i poczta. W tych latach Złota została nie tylko zelektryfikowana, ale otrzymała też wodociąg i sieć gazową. Dzięki współpracy z katolikami niemieckimi udało się uzyskać fundusze na budowę oczyszczalni ścieków. Tak więc Złota należy do tych jeszcze nielicznych miejscowości wiejskich w naszej diecezji, które posiadają już kanalizację. Jeszcze w latach osiemdziesiątych wieś uzyskała własną centralę telefoniczną, co umożliwiło całkowitą jej telefonizację. Ks. Prałat, dbając o estetyczny wygląd otoczenia kościoła i plebanii, do takiej samej troski o estetycz-ny wygląd swoich domów i gospodarstw zachęcał parafian, a czasami, nawet nie przebierając w słowach, wytykał brak porządku i niechlujstwo. Można powiedzieć, że ta jego batalia o piękny wygląd Złotej przyniosła pewne efekty, chociaż jeszcze nie takie, o jakich marzył. Szczególną opieką Ks. Prałata cieszyła się Ochotnicza Straż Pożarna w Złotej, której społeczne inicjatywy popierał nie tylko słowem, ale także groszem. Bardzo cieszył się z rozwoju i sukcesów Orkiestry Strażackiej." Całą treść wspomnienia napisanego w pierwszą rocznicę jego śmierci (1997) przeczytać można tutaj ->> . Informację o w/w artykule i zdjęcie ks. Franciszka przesłał Rafał Kopytko ze Złotej Łucarz Stanisław urodził się 7 maja 1959 r. w Szczurowej. Czuje się jednak bardziej związany z Wolą Przemykowską gdzie spedził dzieciństwo i młodość do 19 roku życia. Jest absolwentem LO w Brzesku (1974-1978). Studiował filozofię na Wydz. Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (1980-84) i teologię na Uniw. Gregoriańskimw Rzymie (1984-1987). Po trzyletniej pracy duszpasterskiej w Bytomiu i Wrocławiu studiował teologię patrystyczną na Uniw. w Innsbrucku (1990-93). Od 1993 r. jest asystentem na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (od 1999 r. Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum). Jest autorem wielu artykułów naukowych. Ponadto napisał wiele tekstów popularyzatorskich w różnorakich czasopismach m.in. w ,,Tygodniku Powszechnym'', miesięcznikach: ,,Posłaniec Serca Jezusowego'' i ,,List'' oraz ,,Zeszytach Odnowy w Duchu Świętym''. "9 stycznia obronił rozprawę doktorską na temat: Problematyka cielesności w antropologii Klemensa Aleksandryjskiego. Od nowego roku akademickiego 2007/08 ks. Stanisław jest prodziekanem do spraw studenckich i wykładowcą Wydziału Filozoficznego w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum" w Krakowie (http://www.ignatianum.edu.pl/) oraz ojcem duchowym kleryków jezuickich w krakowskim Kolegium Jezuitów przy ul. Kopernika 26." Węcej na temat ks. Stanisława przeczytać można na autorskiej stronie internetowej, czytaj -->> Obłąk Jan (1913-1988), ur. w Borzęcinie Dolnym, dr historii kościoła UJ w Krakowie, był rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Olsztynie, biskupem pomocniczym a następnie od 1982 r. Odynariuszem Archidiecezji Warmińskiej, wielki czciciel Matki Bożej Gietrzwaldzkiej. Dokonał obszernego opracowania historycznego wydań gietrzwaldzkich z 1877 roku, ponadto autor wielu artykułów i książek m. innymi "Katedra we Fromborku" (1969), "Kult Matki Boskiej Częstochowskiej w diecezji Warmińskiej do roku 1939", zwiazanymi z ziemią warminską. W 1999 r na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie - Stankiewicz Lucjan obronił pracę magisterską pt. "Biskup J.W. Obłąk jako historyk warmiński ", wiecej >> Obłąk Tadeusz (1921-2006), dr nauk teologicznych, o. jezuita ur. w Borzęcinie. Przez ostatnie 50 -lat był misjonarzem w Japonii. W ostatnich latach swego życia był profesorem emerytowanym Uniwersytetu Sophia - Tokio i prowadził duszpasterstwo Polaków w kościele św. Ignacego w Tokio, Yotsuya. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Klasy I, więcej >> Piech Stanisław Ludwik, ks. prof. dr hab., ur. 4 marca 1943, absolwent LO w Brzesku, Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Kierownik Katedry Dziejów Teologii i Kultury Religijnej Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Członek Komisji Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, Oddział w Krakowie. Współzałożyciel czasopisma naukowego "Folia Historica Cracoviensia". Głównym obszarem badań naukowych profesora to historia kultury religijnej w XVIII – XX w., kultura Krakowa XIX – XX w., dzieje teologii katolickiej od średniowiecza do czasów najnowszych. Autor ponad 140 artykułów oraz 7 książek. więcej-->> Machał Michał - pochodzi z Gosprzydowej, ks. dr Prawa Kanonicznego i Nauk Prawnych, absolwent LO w Brzesku z 1974 r. Obecnie pracuje w Watykanie więcej >> Krzysztof Antoni Szembek (1667 – 1748), urodził się w Szczepanowie, jako drugi syn burgrabiego krakowskiego Stanisława. Dzieciństwo spędza w rodzinnej miejscowości, tutaj także pobiera pierwsze nauki. Odbywa następnie studia w Akademii Krakowskiej i w Rzymie. Wyświęcony na kapłana w 1692 roku. Po święceniach objął probostwo w Szczepanowie, gdzie dał się poznać jako gorliwy duszpasterz. Przy miejscowym kościele parafialnym wzniósł szpital – przytułek dla starców. W 1711 r. został biskupem inflanckim, 1716 biskupem poznańskim, a w 1719 r. kujawskim. Jako biskup tej ostatniej diecezji miał prawo zastępować w pewnych sprawach prymasa, uzyskał dla siebie, u króla Augusta II, tytuł wiceprymasa - niespotykany w Rzeczypospolitej. W roku 1727 wystosował list pasterski do duchowieństwa i ludu diecezji kujawskiej piętnujący barbarzyńskie procesy przeciw czarownicom. Występował też przeciw jansenistom. Pod koniec swoich czteroletnich rządów w diecezji poznańskiej odbył Szembek synod. O przebiegu synodu i jego postanowieniach przeczytać można tutaj ->>. W roku 1739 zostaje arcybiskupem gnieźnieńskim i 62 prymasem Polski. Przez całe życie słynął z pobożności i gorliwości. Współcześni nazywali go anima sancta (dusza święta). Zmarł 6 lipca 1748 r. w Łowiczu i w tamtejszej kolegiacie został pochowany. Zdjecie pomnika abpa K.A. Szembeka pochodzi ze strony www.lad.pl/polski/historia.php Styrna Jan, ks.bp (25.01.1941- ) ur. w Przyborowiu (par. Szczepanów). Świecenia kapłańskie przyjął w 1965 r. Jako wikariusz pracował w Nowym Wiśniczu, Krynicy Zdroju, Mielcu. W 1971 r. rozpoczął studia na KUL zwieńczone doktoratem z teologii pastoralnej. Pod koniec lat 70 duszpasterzował polskim robotnikom w diecezji berlińskiej, a po powrocie do kraju był wykładowcą warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej. W 1980 r. został mianowany proboszczem, a potem dziekanem w Bieczu. W 1991 r. Jan Pawel II mianował ks. Jana Styrnę biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej. Od 2001 r. ks. bp. Jan jest krajowym duszpasterzem rolników. Drugiego sierpnia 2003 został biskupem ordynariuszem diecezji elbląskiej.
Piwowarski Ignacy, duszpasterz Solidarności. Od maja 2013 r. Honorowy Obywatel Miasta Brzeska. Syn Jana i Józefy z d. Kania. Urodził się 7 sierpnia 1941 r. w Buczu. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. W latach 1955 - 1959 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Brzesku, gdzie w maju 1958 r. zdał egzamin dojrzałości. Dnia 1 października 1959 r. rozpoczął studia filozoficzno- teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, które ukończył w 1965 r. Święcenia kapłańskie przyjął 27 czerwca 1965 r. z rąk ks. bpa dr. Jerzego Ablewicza. Początkowo pracował, jako wikariusz w Szarwarku koło Dąbrowy Tarnowskiej (1965-67), następnie w parafii Rzochów (obecnie dzielnica Mielca, 1967-71). W latach 1971 do 1975 pełnił obowiązki duszpasterza w Lipinkach, gdzie parafianie pod jego kierunkiem odbudowali spalony kościół. W 1975 r. przeniesiony został do Mościc, skąd przeszedł do Łącka (1977-78). więcej -->>
Piwowarski Władysław, ks. prof. zw. dr hab. (1929-12001) - ur. w Mokrzyskach, kapłan archidiecezji warmińskiej. Wybitny i zasłużony socjolog religii, znawca katolickiej nauki społecznej, autor podręczników. Nauczyciel akademicki - był dziekanem Wydziału Teologii (1971/72)i Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej (1973/74). Był członkiem trzech komisji Episkopatu Polski. więcej -->> Kazanie ks. Wł. Piwowarskiego wygłoszone w dniu 17.4.1997 “Skończyc z Mętniactwem“
św. Stanisław ze Szczepanowa (1036-1079) - biskup krakowski, męczennik, wiecej>> Zdunek Bolesław ur. 25 marca 1925 r. w Uszwi jako najstarszy syn w wielodzietnej rodzinie. Jako młody człowiek został zesłany przez niemców na przymusowe roboty na farme w miejscowości Traunstein (Dolna Austria), gdzie pracował cztery lata jako koniuszy. 6 stycznia 1950 r. został wyświęcony na księdza w Tarnowie. Od 1978 r. pracował na parafii Siebenhirten jako lokalprovisor (wikary ?) a od 1983 r. do 31. 8. 1995 jako proboszcz. Po przejściu na zasłużoną emeryturę wrócił do Polski gdzie zmarł w czerwcu 2003 r. źródło: www.pfarre-siebenhirten.at |